Sleepwalking Disorder

A. ผู้ป่วยลุกขึ้นและเดินจากเตียงไปขณะหลับอยู่ อาการเช่นนี้เกิดขึ้นอยู่เรื่อยๆ โดยมากเกิดในช่วงหนึ่งในสามแรกของการนอน

B. ขณะละเมอเดิน ผู้ป่วยจะหน้าตาเฉยเมย ตาเหม่อลอย แม้มีผู้พยายามสื่อด้วยก็มักไม่ตอบสนอง และการปลุกให้ตื่นจะทำได้ยาก

C. เมื่อตื่นนอน (ไม่ว่าจะขณะมีอาการหรือในเช้าวันต่อไป) ผู้ป่วยจะจดจำเหตุการณ์ไม่ได้

D. ผู้ป่วยจะปกติไม่มีปัญหาด้าน mental activity หรือพฤติกรรม ภายในเวลาไม่กี่นาทีหลังตื่นจากการละเมอนอน (แม้ว่าในระยะแรกอาจมี confusion หรือ disorientation เป็นเวลาสั้นๆ )

E. การละเมอนอนนี้ก่อให้ผู้ป่วยมีความทุกข์ทรมานอย่างมีความสำคัญทางการแพทย์ หรือกิจกรรมด้านสังคม การงาน หรือด้านอื่นๆ ที่สำคัญบกพร่องลง

F. ความผิดปกตินี้มิได้เป็นจากผลโดยตรงด้านสรีรวิทยาจากสาร (เช่น สารเสพติด ยา) หรือจากภาวะความเจ็บป่วยทางกาย

เกณฑ์การวินิจฉัยโรคทางจิตเวช           www.ramamental.com

แปลโดย ปราโมทย์ สุคนิชย์, มาโนช หล่อตระกูล  ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี