เกณฑ์การวินิจฉัยดังกล่าว ใช้เพื่อช่วยให้ผู้ตรวจรักษาและผู้ค้นคว้าวิจัยมีความเห็นตรงกันมากขึ้น ผู้ใช้ต้องผ่านการฝึกฝนโดยเฉพาะทางด้านคลินิก ทั้งในแง่ของความรู้ทางทฤษฎี และทักษะทางการแพทย์ เพื่อให้สามารถใช้เกณฑ์ดังกล่าวได้ถูกต้อง

จุดมุ่งหมายของ DSM-IV คือ เพื่อบ่งบอกลักษณะที่ชัดเจนของการวินิจฉัยความผิดปกติกลุ่มต่างๆ ซึ่งจะทำให้ทั้งผู้ตรวจรักษาและผู้ค้นคว้าวิจัยสามารถใช้เพื่อการวินิจฉัย ติดต่อสื่อสาร ศึกษา และดูแลรักษาผู้ที่มีความผิดปกติทางจิตเวชต่างๆ ได้ พึงเข้าใจว่าการวินิจฉัยบางกลุ่มในนี้ เป็นไปเพื่อวัตถุประสงค์ในทางการแพทย์และทางการวิจัย มิได้บ่งว่าภาวะเหล่านี้เข้าได้กับเกณฑ์กำหนดทางกฎหมายหรือด้านอื่นๆ ที่นอกเหนือจากทางการแพทย์ในการที่จะบอกว่าผู้นั้นเจ็บป่วยทางจิตใจ เป็นโรคทางจิตเวช หรือมีความบกพร่องทางจิต ความเห็นทางด้านการแพทย์และการศึกษาวิจัยซึ่งเกี่ยวข้องกับการจัดเอาภาวะเหล่านี้ทั้งหมดมารวมไว้ในความผิดปกติทางจิตเวช อาจไม่ตรงกับความคิดเห็นทางด้านกฎหมายไปทุกเรื่อง ตัวอย่างเช่น ในประเด็นของ การรับผิดชอบของบุคคล การทุพพลภาพ และการไร้ความสามารถ