Dysthymic Disorder

A. มีอารมณ์ซึมเศร้าเป็นส่วนใหญ่ของวัน มีวันที่เป็นมากกว่าวันที่ปกติ โดยได้ไม่จากการบอกเล่าของผู้ป่วยก็จากการสังเกตของผู้อื่น นานอย่างน้อย 2 ปี หมายเหตุ: ในเด็กและวัยรุ่น สามารถเป็นอารมณ์หงุดหงิด และนานอย่างน้อย 1 ปี

B. ในช่วงที่ซึมเศร้า มีอาการดังต่อไปนี้อย่างน้อย 2 อาการขึ้นไป

(1) เบื่ออาหารหรือกินจุ

(2) นอนไม่หลับ หรือหลับมากไป

(3) เรี่ยวแรงน้อย หรืออ่อนเพลีย

(4) self-esteem ต่ำ

(5) สมาธิไม่ดี หรือตัดสินใจยาก

(6) รู้สึกหมดหวัง

C. ในช่วง 2 ปี (1 ปีในเด็กและวัยรุ่น) ของความผิดปกติ ผู้ป่วยไม่มีช่วงเวลาที่ปราศจากอาการตามเกณฑ์ A และ B นานเกินกว่า 2 เดือนในแต่ละครั้ง

D. ไม่มี Major Depressive Episode (ดูหน้า ppp) ในช่วง 2 ปีแรกของความผิดปกติ (1 ปีในเด็กและวัยรุ่น) ได้แก่ ความผิดปกตินี้ไม่เข้าได้ดีกว่ากับ chronic Major Depressive Disorder หรือ Major Depressive Disorder, In Partial Remission

หมายเหตุ: อาจมี Major Depressive Episode ก่อนหน้านี้ได้ หากว่ามี full remission (ไม่มีอาการ หรืออาการแสดงที่มีความสำคัญนานเกินกว่า 2 เดือน) ก่อนที่จะเกิด Dysthymic Disorder อนึ่ง หลังจาก 2 ปีแรก (1 ปีในเด็กและวัยรุ่น) ของ Dysthymic Disorder อาจมี Major Depressive Episode เกิดขึ้นซ้อนได้ ซึ่งอาจให้การวินิจฉัยทั้ง 2 โรคร่วมกัน หากเข้าเกณฑ์ของ Major Depressive Episode

E. ไม่เคยมี Manic Episode (ดูหน้า ppp), Mixed Episode (ดูหน้า ppp), หรือ Hypomanic Episode (ดูหน้า ppp) และไม่เคยมีอาการเข้าเกณฑ์ของ Cyclothymic Disorder

F. ความผิดปกตินี้มิได้เกิดขึ้นเฉพาะในช่วงที่มีอาการของโรคจิตเรื้อรัง เช่น Schizophrenia หรือ Delusional Disorder

G. อาการมิได้เป็นจากผลโดยตรงด้านสรีรวิทยาจากสาร (เช่น สารเสพติด ยา) หรือจากภาวะความเจ็บป่วยทางกาย (เช่น hypothyroidism)

H. อาการเหล่านี้ก่อให้ผู้ป่วยมีความทุกข์ทรมานอย่างมีความสำคัญทางการแพทย์ หรือกิจกรรมด้านสังคม การงาน หรือด้านอื่นๆ ที่สำคัญบกพร่องลง

ระบุ:

Early Onset: หากเริ่มมีอาการก่อนอายุ 21 ปี

เกณฑ์การวินิจฉัยโรคทางจิตเวช           www.ramamental.com.

แปลโดย ปราโมทย์ สุคนิชย์, มาโนช หล่อตระกูล  ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี