จงกระทำ มิใช่แต่เพียงรู้สึก

มนัสกล่าวถึงปัญหายุ่งยากที่เขาได้ก่อต่อครอบครัว และครอบครัวได้ช่วยเหลือเขาอย่างไร แม้เขาจะเป็นตัวปัญหา เขากล่าวว่า "ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า ผมควรจะขอบคุณพวกเขาอย่างมาก ที่ได้ช่วยผมมาโดยตลอด" เพื่อนเขาถามว่า "แล้วตัวคุณเองมีความรู้สึกอย่างไร ในตอนที่เขาช่วยเหลือคุณอยู่"

ความรู้สึกว่าคนอื่นสมควรได้รับการขอบคุณจากเรา กับความรู้สึกขอบคุณในขณะที่เขาช่วยเหลือเรานั้นแตกต่างกัน ความรู้สึกขอบคุณ ซาบซึ้งน้ำใจที่เกิดขึ้นมาเองจากใจจริงของเราจะทำให้จิตใจมีแต่ความอ่อนโยน ไม่แข็งกระด้าง คำนึงถึงผู้อื่นมากกว่าการมองจากการคำนึงถึงแต่ตนเอง เราสามารถปรับให้มีความรู้สึกนี้ได้โดยการเปลี่ยนพฤติกรรมของเราเสียใหม่ กล่าวขอบคุณทุกครั้งที่ได้รับการช่วยเหลือ แสดงความสนใจ ห่วงใยต่อผู้ใกล้เคียง ช่วยเหลือเขาเมื่อมีโอกาส ส่งการ์ดอวยแสดงความยินดีในวาระต่าง ๆ การกระทำเหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นการแสดงถึงความเป็นผู้คำนึงถึงผู้อื่นเท่านั้น ยังเป็นการสร้างเสริมให้ความรู้สึกนี้มีมากขึ้นด้วย จนเกิดจากใจเราเองตลอด